دو فضا پیمای ناسا با نام های ویجر 1 و ویجر 2 در آستانه رسیدن به سی ومین سال پرتاب خود هستند.فضا پیمای ویجر 2 در تاریخ 20 آگوست 1977 و فضاپیمای ویجر 1 در تاریخ 5 سپتامبر 1977 از سازمان فضایی ناسا به فضا پرتاب شدند.این دو فضا پیما اكنون در ادامه كار خود اطلاعات را از مكانی دورتر ار سیاره پلوتو و در خارج منظومه شمسی به زمین ارسال می كنند.
پیشرفت و رسیدن این دو فضاپیما به مكان هایی دور و خارج از منظومه شمسی بسیار قابل توجه و دستاوردی بسیاربا اهمیت و بی سابقه درتاریخ می باشد.اكنون این دو فضاپیما در حال رسیدن به ابتدا و مرز فضای بین ستاره ای هستند.
منبع:هوپا
سیارات منظومه شمسی انجام دادند. ویجر 1و 2 بسوی مشتری و زحل رفتند و سپس ویجر 2 به تنهایی سفرش را به اورانوس و نپتون ادامه داد. كاوشگرها تصاویر مفصلی از سیارات حلقهها و اقمارشان ارسال نمودند و قمرها و حلقههای تازهای در هر سیاره كشف كردند. سفر پیچیده ویجر 2 تنها به این علت امكان پذیر شد كه به هنگام پرتاب تمام سیارات گازی بزرگ به شیوهای منظم شدند كه كاوشگر بعد از عبور از هر سیاره در مدار سیاره دیگری قرار میگرفت. این منظم شدن سیارات خارجی دیگر تا سال 2155 اتفاق نمیافتد، به هنگام ملاقات با هر سیاره سفینه از جاذبه هر كدام از آن غولهای گازی برای افزایش سرعت و قرار گرفتن در مسیر سیاره بعدی استفاده میكرد.
![]() |
از خورشید بیشتر از پیل هستهای استفاده كرد تا صفحه خورشیدی. |
اطلاعات كلی در مورد كاوشگرها
دادههای بسیار ارزشمندی كه این دو كاوشگر در مأموریت موفقشان ، در اختیار دانشمندان قرار دادند، پایه گذار بخش نوینی از دیتاها و كاوشهای ما پیرامون سیارات گازی منظومه شمسی بوده است، بطوری كه میتوان این دو كاوشگر را پیشگام این عرصه نوین دانست.
منبع : دانش نامه ی رشد
آیا میدانستید این شعر شیخ اجل-سعدی شیرازی- سوار بر کاوشگر فضایی ویجر سالهاست که در فضا طی طریق میکند و هماکنون به خارج از منظومه خورشیدی رسیده است؟!
30 سال از زمانی که کاوشگرهای بین ستارهای ویجر 1 و 2 در سال 1977 به فضا پرتاب شدند میگذرد ، هر دوی این کاوشگرها یک صفحه طلایی خاص را با خود حمل میکنند ، دیسک گرامافونی که حاوی موسیقی و عکسهایی از زمین است که نشاندهنده گونه گونی حیات و فرهنگ در زمین به موجودات هوشمند فرازمینی است.
با اینکه در هر ساعت این کاوشگرها 38 هزار مایل از زمین دور میشوند ، ناسا تخمین میزند که 40 هزار سال طول میکشد که ویجرها به نزدیکترین منظومه ستارهای از ما با فاصله 1.7 سال نوری برسند. ویجر 2 هماکنون 7.68 میلیارد مایل از زمین فاصله دارد و هنوز هم اطلاعات علمی برای ما میفرستد.
در زمان پرتاب کاوشگرهای ویجر 1 و 2 ، کمیتهای به رهبری کارل ساگان از دانشگاه کورنل برای تعیین اینکه در این دیسک چه چیزهایی باید قرار بگیرند تشکیل شد و حاصل کار این کمیته یک دیسک با محتوای قابل توجه است.
محتوای دیسک : در صفحهای 12 اینچی مسی با روکش طلا چکیدهای از فرهنگ و آثاری از حیات گونههای مختلف قرار داده شده است:
- 115 عکس که البته به صورت آنالوگ هستند. این عكسها را میتوانید در اینجا ببینید.
- اصواتی از زمین : از رعد و برق گرفته ، تا صدای گریه یک شیرخوار ، صدای یک وال ، رعد و برق ، صدای برخورد امواج به ساحل ، صدای قلب انسان و گام برداشتنش و ... آنها را میتوانید از اینجا دانلود كنید و گوش كنید.
- موسیقیهای منتخب از فرهنگها و نواحی مختلف (90 دقیقه) : موسیقیهای مختلفی از باخ و بتهوون تا لوئیس آرمسترانگ و چاک بری در دیسک گنجانده شدهاند. موسیقیها متعلق به فرهنگها و کشورهای مختلف هستند : چین ، ژاپن ، آذربایجان ، اندونزی ، مکزیک ، پرو ، بلغارستان ، سنگال و ...
در اینجا میتوانید تعدادی از این موسیقیها را دانلود کنید.
- سلام و خوشامدگویی به 55 زبان: جالب است که بدانید این خوشامدگوییها با زبان آکادی که در سومر 6 هزار سال پیش صحبت میشد شروع میشود و به زبان Wu یک لهجه چینی ختم میشود.
به سلام فارسی كه با شعر سعدی دنبال میشود ، گوش كنید.
مجموعه همه این سلامها را از اینجا دانلود کنید و گوش کنید.
روی کاور این صفحه به صورت تصویری اطلاعاتی در مورد چگونگی باز کردن دیسک و دیدن تصویرهایش ، موقعیت زمین در کهکشان و همچنین طول مدت یک ثانیه داده شده است.
البته به نظر میرسد این کار بیشتر یک اقدام سمبولیک باشد ، چرا که با توجه به اندازه کوچک کاوشگرها در مقایسه با فضای بین ستارهای ، بسیار بعید است حتی در صورت وجود حیات فرازمینی ، این دیسکها پیدا شوند ، حتی در صورتی که موجودات فرازمینی این دیسکها را پیدا کنند ، با توجه به گذشت زمان زیاد آنها جنبه تاریخی خواهند داشت و به علاوه ممکن است آنها زمانی پیدا شوند که دیگر نشانی از حیات در زمین نباشد.
سال 2006 کاوشگرهای ویجر 1 و 2 به طور کامل از منظومه شمسی خارج شدند ، آنها بعد از از کاوشگرهای پایونیر 1 و 2 ، سومین و چهارمین وسیله دستساخته بشر هستند که از منظومه خورشیدی خارج میشوند.
پاییونیر 1 و 2 هم که در سال 1972 با فاصله چند روز از هم به فشا پرتاب شدند ، به نوبه خود ، پلاکهای آلومینیومی با روکش طلا داشتند که اطلاعاتی در مورد سال ساخت و نوع بشر بر روی خود دارد.
ایده قرار دادن پیامهایی برای موجودات هوشمد فرازمینی نخستین بار به وسیله «اریک بورگس» داده شد ، این ایده به دکتر کارل ساگان دانشمند مشهور ناسا منتقل شد ، دکتر ساگان خود قبلا مقالهای درباره ارتباط برقرار کردن با فرازمینیها نوشته بود و از این ایده به شدت استقبال کرد.
سرانجان ناسا با این طرح موافقت کرد و سه هفته به وی فرصت داد تا پلاکی را طراحی کند. ساگان با همکاری فرانک دریک ، پلاک را طراحی کردند ، البته طراحی هنری این پلاک را همسر کارل سیگان - لیندا سالزمن- انجام داد.
کارل ساگان
این پلاک 22.9 سانتیمتر طول و 15.2 سانتیمتر عرض و 1.27 میلیمتر ضخامت دارد که میتوانید آن را در اینجا ببینید.
سعی شده بود در این پلاک به صورت مختصر و مفید اطلاعاتی در مورد زمین داده شود ، در بالا و سمت چپ پلاک به صورت شماتیک تصویری از عنصر هیدروژن ، فراوانترین عنصر در گیتی دیده میشود.
درسمت راست ، تصویری از یک مرد و زن برهنه را در کنارهم میبنیم ، طول قامت متوسط یک زن -168 سانتیمتر - هم در کنار زن اشاره شده است . به علاوه در پشت سر تصویر زن و مرد شمایی از خود کاوشگر دیده میشود تا با مقایسه با اندازه کاوشگر پایونیر ، موجود هوشمند غیرزمینی ، به اندازه قامت انسانها پی ببرد.
مرد ، دست راست خود را به نشانه خوشآمدگویی بالا برده است. ابتدا ساگان قصد داشت تصویر انسانها را در حال دست دادن به هم در پلاک نشان بدهد ، ولی بعدا به تصور اینکه فرازمینیها فکر میکنند ، دو انسان مرد و زن ، یک موجود هستند ، از این کار منصرف شد.
در سمت چپ تصویر موقعیت خورشید نسبت به کهکشان و 14 تپاختر دیده میشود. ( تپاخترها یا پالسارها ستارههای نوترونی چرخنده هستنده که از خود به صورت متناوب امواج رادیویی ساطع میکنند.)
در پایین تصویر هم ، سیارات منظومه شمسی و کره زمین به عنوان سومین سیاره این منظومه نسبت به خورشید ، دیده میشود.
البته همه واکنش مثبتی نسبت به این پلاک نداشتند ، خیلیها از اینکه انسانها در این پلاک برهنه به تصویر کشیده بوند ، اعتراض کردند ، «شیکاگو سان تریبون» عکس این پلاک را برای پنهان کردن برهنگی ، روتوش کرد ، «لوس آنجلس تایمز» نامههای اعتراضی از خوانندگان خود دریافت کرد که در آن خوانندگان ساخت این پلاک ها را نوعی هدر دادن مالیات شهروندان میدانستن
تبلیغات

